Ana Sayfa » Blog » E-İmzanın Yasal Dayanağı: 5070 Sayılı Kanun
Türkiye'de elektronik imzanın hukuki temeli, 2004 yılında yürürlüğe giren 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunudur. Bu kanun, elektronik imzanın ne olduğunu, hangi şartlarda ıslak imza yerine geçtiğini ve sertifika sağlayıcılarının yükümlülüklerini düzenler.
5070 sayılı kanun üç temel konuyu düzenler: güvenli elektronik imzanın tanımı, hukuki sonuçları ve sertifika hizmet sağlayıcılarının denetimi. Kanun, elektronik imzayı basit bir dijital onaydan ayırır; yalnızca nitelikli elektronik sertifikaya dayanan güvenli elektronik imzayı koruma altına alır.
Kanunun 4. maddesine göre güvenli elektronik imza, üç şartı birlikte sağlayan imzadır: münhasıran imza sahibine bağlı olması, nitelikli elektronik sertifikaya dayanması ve imzalanan veride sonradan yapılan değişikliğin tespit edilebilmesi. TÜBİTAK KamuSM gibi sağlayıcılardan alınan e-imzalar bu şartları karşılar.
Kanunun 5. maddesi, güvenli elektronik imzanın ıslak imzayla aynı hukuki sonucu doğurduğunu açıkça belirtir. Bu, elektronik ortamda attığınız imzanın kağıt üzerindeki imzayla aynı değerde olduğu anlamına gelir. Bu eşdeğerlik, e-fatura, e-defter, UYAP ve MERSİS gibi sistemlerin hukuken geçerli işlem yapmasını sağlar.
Kanun, sertifika hizmet sağlayıcılarını Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun (BTK) denetimine tabi tutar. Sağlayıcılar, kimlik doğrulamasını yüz yüze yapmak ve sertifika bilgilerini güvenli saklamakla yükümlüdür. Bu denetim, e-imzanın güvenilirliğini garanti altına alır.
2004 yılında kabul edildi ve elektronik imzanın hukuki çerçevesini belirledi.
Evet. Kanunun 5. maddesi açıkça eşdeğer sayar.
Hayır. Yalnızca nitelikli elektronik sertifikaya dayanan güvenli elektronik imza geçerlidir.